Rookverbod leidt tot minder hartdoden

De universiteit van Maastrcht heeft onderzoek gedaan naar het effect van het rookverbod op de werkplek. Opmerkelijk genoeg blijkt het rookverbod op de werkplek te hebben geleid tot een forse vermindering van het aantal acute hartdoden in Nederland.

In een periode van slechts 4-6 jaar is er een vermindering van het aantal mensen dat stiref aan acute hartstilstand. Voor heel Nederland zou het neerkomen op een absoluut aantal van 16.000 mensen die niet zijn overleden door de maatregel.

Het onderzoek laat voor de zoveelste keer zien dat de werkelijke oplossing voor het verbeteren van gezondheid en het verlagen van de kosten ligt bij de preventie. Zonder verder maar iets te doen aan eerder opsporen of betere behandeling is er een fors resultaat geboekt. De kosten van de maatregel zijn minimaal en de opbrengst is hoog, niet alleen in termen van minder doden, maar ook in termen van geld.

Daarbij moeten we ons realiseren dat hier alleen is gekeken naar acute doden. De vraag is of iedereen met een acute hartstilstand ook werkelijk zou zijn overleden. Met de Nederlandse zorgeisen is waarschijnlijk dat een deel zal overleven. Daarnaast is niet eens gekeken naar de verlaging van andere hartklachten, longklachten en vaatklachten. Waarschijnlijk gaat de besparing nog veel verder. Er hoefden in die periode voor 16.000 mensen geen ambulances te worden ingezet, geen ziekenhuiskosten te worden betaald en voor een deel ook geen langdurige medische zorg te worden geregeld. Een efficiëntere besparing is nauwelijks denkbaar.

Het is niets nieuws wat wordt aangetoond: preventie loont enorm. Als dat geldt voor roken, dan geldt dat natuurlijk ook voor andere zaken. Zoals het verminderen van blootstelling aan chemicaliën, het goedkoper en toegankelijker maken van gezond eten (groente en fruit) en het verbeteren van het ecosysteem. Publicaties te over die net als deze in dezelfde richting wijzen, alleen de wil om echt te veranderen lijkt bij beleidsmakers niet aanwezig. Verschuilen achter de verantwoordelijkheid van de burger en de vrijheid van keuze is een drogreden, een politiek kunstje. Daarvoor neemt de politiek veel te vaak veel te veel besluiten die net zo hard en soms nog harder die vrijheid en verantwoordelijkheid van de burger aantasten.

Leave a Reply