Fraude bij onderzoek

Recent heeft Medisch Contact een onderzoek gehouden onder 800 artsen over fraude binnen onderzoek. De cijfers zijn duidelijk. Van d eNederlandse artsen heeft 15% wel eens gezien dat wetenschappelijke resultaten werden verzonnen. Zelfs 25% heeft wel eens gemerkt dat een onderzoeker alleen gegevens gebruikte die goed uitkwamen of die gegevens statistisch bewerkte.
Nu is het een grote fout om te denken dat dergelijke handelingen alleen in de Geneeskunde zullen voorkomen. Veel waarschijnlijker is het dat dit in alle takken van wetenschap gebeurd. Daarbij is het niet juist alleen naar de individuen te kijken maar ons ook af te vragen waarom wetenschappers dit doen. Een deel van de verklaring zit in de hoge druk te publiceren. Aan d eland van het aantal publicaties en in welk tijdschrift wordt gepubliceerd worden wetenschappelijke afdelingen afgerekend. Dat geldt overigens ook voor het aantal promoties. Het maakt niet uit waarop wordt gepromoveerd als er maar wordt gepromoveerd. Het gaat om de punten die het scoort, daaraan wordt status, macht en geld ontleend. In elke wetenschap. Terwijl als we wetenschap bekijken als ondersteunend middel om ons doel als mensen te bereiken, de ideale wereld waarover politici het zo graag hebben, dan is de huidige inrichting volstrekt absurd en vertraagd het de vooruitgang. Een aantal cruciale aspecten die de snelheid van vooruitgang in de weg staan:

  • Negatieve onderzoeksresultaten worden niet gepubliceerd en dus niet gedeeld. Met als gevolg dat anderen dezelfde zaken gaan onderzoeken zonder resultaat. Verspild geld.

 

  • Wetenschapsinstituten werken niet samen, slechts op een laag niveau. Stel je immers voor dat de andere partij eerder tot een publicatie komt of nog veel erger daarmee een Nobelprijs wint. En dat belemmert ernstig het delen van resultaten maar ook het delen van creatieve inzichten, onderzoeken etc. Net als bij bedrijven zijn er dan vele instituten die allemaal hetzelfde onderzoeken in plaats dat we de zaken verdelen. Spaart menskracht, kosten, gebouwen, grondstoffen maar bovenal versneld intensieve samenwerking de vooruitgang.

 

  • Wetenschappelijke tijdschriften vragen absurde bedragen voor artikelen (soms wel 40 euro per artikel) en artikelen zijn daardoor volkomen ontoegankelijk. Terwijl het onderzoek vaak is gedaan met gemeenschapsgeld en auteurs eveneens worden betaald door de gemeenschap. Vaak leggen wetenschappelijke tijdschriften allerlei beperkingen op aan de auteur, moeten auteursrechten volledig worden overgedragen etc. Terwijl die tijdschriften ook al veel geld vangen van adverteerders. In de huidige tijd kunnen tijdschriften uitstekend digitaal publiceren voor zeer alge kosten voor iedereen zonde rexrtra kosten toegankelijk. Maar niet van dat alles.

 

  • Wetenschappelijke tijdschriften maken gebruik van peer review (beoordeling door een collega wetenschapper) bij de beoordeling. Maar daar houdt de transparantie volledig op. Niemand kan beoordelen wie de collega is, wat zijn/haar belangen zijn, wat de relatie is met de auteur, wat de motivatie van afwijzing of goedkeuring is. Alles anoniem. In relatie met dit bericht natuurlijk volstrekt onacceptabel. Volledige transparantie voor iedereen is pure noodzaak. Ook voor de wetenschap zelf. Maar vooral voor de vooruitgang.

Leave a Reply