2012 mei

  • Date Archive
2 miljard mensen hebben hoge bloeddruk
Club van Rome: mens sterft uit

 

In de afgelopen maanden is gebleken dat wetenschappelijk onderzoek lang niet altijd zo objectief is als we graag willen geloven. Recent is in Nederland de affaire met hoogleraar Stapel uitgebreid in de aandacht geweest. Daarbij is de onderzoekscommissie van de ene in de andere verbazing gevallen en werd er gesproken over wangedrag zonder precedent.
En dat is maar de vraag. Kort daarna werd bekend dat een andere, de zeer gerespecteerde hoogleraar Dipak K. Das van de Universiteit van Conneticut, op non actief is gesteld vanwege het op grote schaal vervalsen van onderzoeken. Daarbij ging het om het positieve effect van rode wijn op onze levensverwachting. In zeker 145 gevallen was sprake van het vervalsen ven gegevens blijkt uit een 60.000 pagina’s tellend rapport.
Het is niet alleen de geneeskunde waar dergelijke zaken gebeuren. Iedereen zal de recent ophef herinneren rond het klimaatpanel het Intergovernmental Panel on Climate Change. Ook daar werden persoonlijke belangen leidend.
De vraag is gerechtvaardigd of dit precedenten zijn, zoals eerder werd gesuggereerd, of simpelweg ontstaat in een subcultuur waarbinnen de wetenschap vaak wordt bedreven. Een subcultuur met vaak eigen regels, normen en toezicht. De vraag is of het niet logischer is om wetenschap, resultaten, publicaties maar ook financiële waarderingen, onderscheidingen etc transparant beschikbaar te maken voor geïnteresseerden. Het transparant en toegankelijk maken van wetenschap voor de totale maatschappij gaat over veel meer dan alleen het toetsen van de onderzoeker en de resultaten. Het gaat ook over tijdschriften, reviewers, financiers en dergelijke.
Datzelfde geldt bijvoorbeeld voor de manier waarop vandaag de dag literatuur wordt beoordeeld en gewogen. De meeste tijdschriften doen dit op een zogenaamde peer review manier. Echter ook deze processen zijn volledig in nevelen gehuld en niet helder, zeker niet voor geïnteresseerde burgers. Wie is de reviewer, welke belangen spelen bij de reviewer, welke onderzoeken doet hij of zij, waarom worden artikelen toe of afgewezen etc etc. Vaak mogen auteurs van artikelen zelf reviewers aandragen en ook die relaties zullen open en helder moeten zijn.
Tijdschriften en onderzoeken die dank zij maatschappelijke gelden tot stand zijn gekomen. Daar komt bij dat tijdschriften gelden werven middels advertenties en sponsoring. Het maakt dat de publicaties in feite eigendom zijn van de maatschappij. Vandaag de dag moet er voor een artikel meestal zeer fors betaald worden, een zoveelste drempel die transparantie en toegankelijkheid voor de burger verhinderd. Terwijl die burger wel meebetaald aan de totstandkoming van het onderzoek en de publicatie. Is het niet via overheid subsidie dan wel indirect door de zorgpremie die uiteindelijk weer terecht komt bij de farmaceut die de onderzoeken soms sponsoren en daarmee reclamegeld betaald aan de tijdschriften.
Dus waarom moet de burger nogmaals betalen voor inzicht in het onderzoek? De belangrijkste stap die echter vooral nodig is is een vergaande transparantie.

Onderzoeksfraude

Lichtsnelheid wel of niet maximum?
Nederlanders hebben voedingstekorten
Voedselprijzen blijven stijgen
Nog meer kolencentrales
Luchtvervuiling Amerika raakt ook Europa
Ozonsparend gas ook slecht
Wolhandskrab en paling giftig
Alzheimer wordt epidemie
Forse stijging nieuwe kankergevallen
Nanodeeltjes ook al in sportkleding
Nanodeeltjes gunstig voor bacterie
Scholieren blijven vaker zitten
  • 1
  • 2